Hallo iedereen
Gisteren heb ik in KATHO Kortijk een lezing bijgewoond van 'Search of Humanity'. Als de dood zich opdringt was het thema. Deze lezing heeft me toch wel tot het nadenken aangezet. In die lezing vertelde de spreker dat zoveel mensen vergeten te leven doordat ze gefocust zijn op hun werk en nog zoveel andere dingen. Pas wanneer er iets ergs gebeurd of een ziekte wordt gediagnosticeerd, dan pas denken de mensen na over wat beter kon in hun leven. Pas daarna leven ze zoals ze altijd al hadden willen leven.
Ik vind dat de spreker daar een punt had want mensen blikken pas terug op hun leven als er iets ergs gebeurd of gebeurd is. Dan pas leiden de mensen een leven zoals ze al altijd wilden leven. Waarom doet men dit niet meteen, met de middelen die mensen hebben tegenwoordig? Dat is een vraag waar ik misschien in mijn verdere leven een antwoord op zal vinden.
Groetjes
